๒๕๖    ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑    ๒๕๗
เป็นภัย   ความไม่เศร้าโศกปลอดภัย  ความรำพันเป็นภัย  ความไม่รำพัน
ปลอดภัย   ความคับแค้นใจเป็นภัย   ความไม่คับแค้นใจปลอดภัย.
          [๒๔]   ควรรู้ยิ่งว่า   ความเกิดขึ้นมีอามิส   ( เครื่องล่อ )  ความ
เป็นไปมีอามิส     ความสืบต่อมีอามิส     ความประมวลมามีอามิส    ความ
บังเกิดมีอามิส  ความอุบัติมีอามิส  ความเกิดมีอามิส  ความป่วยไข้มีอามิส
ความตายมีอามิส     ความเศร้าโศกมีอามิส    ความรำพันมีอามิส    ความ
คับแค้นใจมีอามิส.
           [๒๕]  ควรรู้ยิ่งว่า ความไม่เกิดขึ้นไม่มีอามิส  (หมดเครื่องล่อ)
ความไม่เป็นไปไม่มีอามิส     ความไม่มีเครื่องหมายไม่มีอามิส     ความไม่
ประมวลมาไม่มีอามิส    ความไม่สืบต่อไม่มีอามิส    ความไม่ไปไม่มีอามิส
ความไม่บังเกิดไม่มีอามิส     ความไม่มีอุบัติไม่มีอามิส     ความไม่เกิดไม่มี
อามิส    ความไม่แก่ไม่มีอามิส    ความไม่ป่วยไข้ไม่มีอามิส   ความไม่ตาย
ไม่มีอามิส   ความไม่เศร้าโศกไม่มีอามิส  ความไม่รำพันไม่มีอามิส  ความ
ไม่คับแค้นใจไม่มีอามิส.
           [๒๖]   ควรรู้ยิ่งว่า   ความเกิดขึ้นมีอามิส   ความไม่เกิดขึ้นไม่มี
อามิส    ความเป็นไปมีอามิส     ความไม่เป็นไปไม่มีอามิา     เครื่องหมาย
มีอามิส      ความไม่มีเครื่องหมายไม่มีอามิส      ความประมวลมามีอามิส
ความไม่ประมวลมาไม่มีอามิส    ความสืบต่อมีอามิส    ความไม่สืบต่อไม่มี
อามิส     ความไปมีอามิส    ความไม่ไปไม่มีอามิส    ความบังเกิดมีอามิส
ความไม่บังเกิดไม่มีอามิส     ความอุบัติไม่มีอามิส     ความไม่อุบัติไม่มีอามิส
ความเกิดมีอามิส   ความไม่เกิดไม่มีอามิส   ความแก่มีอามิส    ความไม่แก่
ไม่มีอามิส    ความป่วยไข้มีอามิส    ความไม่ป่วยไข้ไม่มีอามิส   ความตาย
มีอามิส   ความไม่ตายไม่มีอามิส    ความเศร้าโศกมีอามิส   ความไม่เศร้า-
โศกไม่มีอามิส     ความรำพันมีอามิส    ความไม่รำพันไม่มีอามิส     ความ
คับแค้นใจมีอามิส    ความไม่คับแค้นใจไม่มีอามิส.
           [๒๗]   ควรรู้ยิ่งว่า  ความเกิดขึ้นเป็นสังขาร  ความเป็นไปเป็น
สังขาร   เครื่องหมายเป็นสังขาร    ความประมวลมาเป็นสังขาร    ความ
อุบัติเป็นสังขาร   ความไปเป็นสังขาร   ความบังเกิดเป็นสังขาร   ความ
อุบัติเป็นสังขาร ความเกิดเป็นสังขาร  ความแก่เป็นสังขาร  ความป่วยไข้
เป็นสังขาร    ความตายเป็นสังขาร    ความเศร้าโศกเป็นสังขาร    ความ
รำพันเป็นสังขาร   ความคับแค้นใจเป็นสังขาร.
           [๒๘๐]    ควรรู้ยิ่งว่า    ความไม่เกิดขึ้นเป็นนิพพาน    ความไม่
เป็นไปเป็นนิพพาน      ความไม่มีเครื่องหมายเป็นนิพพาน      ความไม่
ประมวลมาเป็นนิพพาน   ความไม่สืบต่อเป็นนิพพาน   ความไม่ไปเป็น
นิพพาน  ความไม่บังเกิดเป็นนิพพาน  ความไม่อุบัติเป็นนิพพาน   ความ
ไม่เกิดเป็นนิพพาน.     ความไม่แก่เป็นนิพพาน      ความไม่ป่วยไข้เป็น
นิพพาน     ความไม่ตายเป็นนิพพาน     ความไม่เศร้าโศกเป็นนิพพาน
ความไม่รำพันเป็นนิพพาน  ความไม่คับแค้นใจเป็นนิพพาน.