| ครอบงำนั้น ชื่อว่า รักษาจักขุนทรีย์, ชื่อว่า |
| ถึงความสำรวมในจักขุนทรีย์๑ ชื่อว่า สติสังวร. |
| สังวรที่มาแล้วโดยนัยเป็นต้นว่า |
| กระแสทั้งหลายเหล่าใดในโลก มีอยู่, |
| สติเป็นเครื่องกั้นกระแสเหล่านั้น เรากล่าวสติว่า |
| เป็นเครื่องกั้นกระแสทั้งหลาย, กระแสเหล่านั้น |
| อันบัณฑิตย่อมปิดได้ด้วยปัญญา๒ ดังนี้ |
| ชื่อว่า ญาณสังวร. |
| สังวรที่มาแล้วโดยนัยเป็นต้นว่า |
| ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัย |
| นี้ พิจารณาโดยแยบคายแล้ว เสพจีวร๓ ดังนี้ |
| ชื่อว่า ปัจจยปฏิเสวนาสังวร, ปัจจยปฏิเสวนาสังวรแม้นั้น ท่าน |
| สงเคราะห์ด้วยญาณสังวรนั้นแล. |
| สังวรที่มาแล้วโดยนัยเป็นต้นว่า |
| เป็นผู้อดกลั้นต่อ หนาว ร้อน หิว |
| ระหาย สัมผัสแห่งเหลือบ ยุง ลม แดด และ |
| สัตว์เลื้อยคลานเป็นผู้มีชาติแห่งผู้อดกลั้นต่อถ้อย |
| คำที่ผู้อื่นกล่าวชั่วร้ายแรง ต่อเวทนาที่มีอยู่ในตัว |
|
๓๙ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑