๔๓๐    ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑    ๔๓๑
ทุกข์นั้นอย่างหนึ่ง ๆ นำมากล่าว   แต่ก็ไม่สามารถจะกล่าวให้หมดสิ้นได้
ตั้งหลายกัป,    เพื่อแสดงย่อทุกข์ทั้งหมดไว้ในอุปาทานขันธ์  ๕  เป็นบาง
ส่วน    ดุจรสน้ำในมหาสมุทรก็ย่อลงในหยาดน้ำเดียวกัน    พระเถระจึง
ได้กล่าวพระพุทธพจน์ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า   โดยย่ออุปาทาน-
ขันธ์ ๕  เป็นทุกข์  ด้วยประการฉะนี้.
             พึงทราบวินิจฉัยในบทภาชนีย์  มีอาทิว่า   ตตฺถ    กตมา ชาติ.
             บทว่า   ตตฺถ   คือ   เมื่อชาติเป็นต้น     อันพระผู้มีพระภาคเจ้า
ตรัสไว้แล้วในทุกขสัจนิทเทส.
             บทว่า   ยา   เตสํ   เตสํ   สตฺตานํ    คือ   แสดงถึงสัตว์ไม่น้อย
ทั่วไปโดยสังเขป.      เมื่อกล่าวอยู่อย่างนี้ตลอดวันว่า     ชาติของเทวทัต,
ชาติของโสมทัต  สัตว์ทั้งหลายย่อมไม่กำหนดถือเอา,  การแสดงความอื่น
อีกทั้งหมดก็ย่อมไม่สำเร็จ,   แต่ด้วยบทสองบทนี้   สัตว์ไร ๆ ก็ไม่กำหนด
ถือเอา   การแสดงความอื่นอีกอย่างใดอย่างหนึ่ง  ย่อมไม่สำเร็จก็หามิได้.
             บทว่า   ตมฺหิ    ตมฺหิ    คือ    การแสดงถึงหมู่สัตว์ไม่น้อยทั่วไป
ด้วยคติและชาติ.
             บทว่า    สตฺตนิกาเย -  ในหมู่สัตว์ทั้งหลาย คือ ในชุมนุมสัตว์
 ในที่ประชุมสัตว์.
             บทว่า   ชาติ    คือ   ความเกิด.   บทนี้ในที่นี้เป็นปฐมาวิภัตติลง
ในอรรถสภาวะ   แปลว่า   ความเกิด.
         บทว่า  สญฺชาติ  คือ ความเกิดพร้อม.   บทนี้เพิ่มอุปสัคลงไป
แปลว่า   ความเกิดพร้อม.
           บทว่า   โอกฺกนฺติ   คือ   ความก้าวลง.      อีกอย่างหนึ่ง   ชื่อว่า
ชาติ  ด้วยอรรถว่า  ความเกิด, ท่านกล่าวว่า  ชาติ  นั้น   โดยที่อายตนะ
ยังไม่บริบูรณ์.   ชื่อว่า  สัญชาติ   ด้วยอรรถว่า   เกิดพร้อม,    ท่านกล่าว
สัพชาติ นั้น  โดยที่อายตนะบริบูรณ์แล้ว.    ชื่อว่า  โอกกันติ    ด้วย
อรรถว่า  ก้าวลง   ท่านกล่าว  โอกกันติ  นั้น ด้วยอำนาจของ อัณฑชะ
-  เกิดในไข่   และ  ชลาพุชะ -  เกิดในครรภ์.    เพราะว่าสัตว์เหล่านั้น
ก้าวลงสู่รังไข่และถุงกระเพาะ.    สัตว์ก้าวลงย่อมถือปฏิสนธิ   ดุจเข้าไป,
ชื่อว่า   อภินิพพัตติ   ด้วยอรรถว่า  ความบังเกิด,   ท่านกล่าว  อภินิพ-
พัตติ  นั้น   ด้วยอำนาจแห่ง  สังเสทชะ -  เกิดจากเถ้าไคล  และ โอป-
ปาติกะ  -  เกิดผุดขึ้น  เพราะสัตว์เหล่านั้นเป็นผู้ปรากฏเกิดขึ้น,   นี้เป็น
สมมุติกถา - กล่าวโดยสมมติเท่านั้น.
          บัดนี้จะกล่าวโดยปรมัตถ์ว่า   ขนฺธานํ  ปาตุภาโว   อายตนานํ
ปฏิลาโภ - ความปรากฏแห่งขันธ์ทั้งหลาย ความกลับได้อายตนะ เพราะ
โดยปรมัตถขันธ์นั่นแล     ปรากฏมิใช่สัตว์ปรากฏ.     อนึ่ง   ในบทว่า
ขนฺธานํ   นี้    พึงทราบการถือเอาแม้ขันธ์   ๕ ในภพแห่งขันธ์  ๕   ขันธ์
หนึ่งในภพแห่งขันธ์หนึ่ง,   ขันธ์  ๔ ในภพแห่งขันธ์  ๔.  บทว่า  ปาตุ-