| ๓๗. ปัญญาในความสิ้นไปแห่งกิเลสอันหนาสภาพต่าง ๆ |
| และเดช เป็นสัลเลขัฏฐญาณ, |
| ๓๘. ปัญญาในความประคองไว้ซึ่งจิตอันไม่หดหู่และจิตที่ |
| ส่งไป เป็นวิริยารัมภญาณ, |
| ๓๙. ปัญญาในการประกาศธรรมต่าง ๆ เป็นอรรถสัน- |
| ทัสสนญาณ, |
| ๔๐. ปัญญาในการสงเคราะห์ธรรมทั้งปวงเป็นหมวดเดียว |
| กันในการแทงตลอดธรรมต่างกันและธรรมเป็นอัน |
| เดียวกัน เป็นทัสสนวิสสุทธิญาณ, |
| ๔๑. ปัญญาในความที่ธรรมปรากฏโดยความเป็นของไม่ |
| เที่ยงเป็นต้น เป็นขันติญาณ, |
| ๔๒. ปัญญาในความถูกต้องธรรม เป็นปริโยคาหนญาณ, |
| ๔๓. ปัญญาในการรวมธรรม เป็นปเทสวิหารญาณ, |
| ๔๔. ปัญญาในความมีกุศลธรรมเป็นอธิบดี เป็นสัญญา- |
| วิวัฏฏญาณ, |
| ๔๕. ปัญญาในธรรมเป็นเหตุละความเป็นต่าง ๆ เป็นเจโต- |
| วิวัฏฏญาณ, |
| ๔๖. ปัญญาในการอธิษฐาน เป็นจิตตวิวัฏฏญาณ, |
| ๔๗. ปัญญาในธรรมอันว่างเปล่า เป็นญาณวิวัฏฏญาณ, |
| ๔๘. ปัญญาในความสลัดออก เป็นวิโมกขวิวัฏฏญาณ, |
|
| ๔๙. ปัญญาในความว่าธรรมจริง เป็นสัจจวิวัฏฏญาณ, |
| ๕๐. ปัญญาในความสำเร็จด้วยการกำหนดกายและจิตเข้า |
| ด้วยกัน และด้วยสามารถแห่งความตั้งไว้ซึ่งสุข |
| สัญญาและลหุสัญญา เป็นอิทธิวิธญาณ, |
| ๕๑. ปัญญาในการกำหนดเสียงเป็นนิมิตหลายอย่างหรือ |
| อย่างเดียวด้วยสามารถการแผ่วิตกไป เป็นโสตธาตุ |
| วิสุทธิญาณ, |
| ๕๒. ปัญญาในการกำหนดจริยาคือวิญญาณหลายอย่างหรือ |
| อย่างเดียว ด้วยความแผ่ไปแห่งจิต ๓ ประเภท |
| อย่างเดียวสามารถแห่งความผ่องในแห่งอินทรีย์ทั้ง- |
| หลาย เป็นเจโตปริยญาณ, |
| ๕๓. ปัญญาในการกำหนดธรรมทั้งหลายอันเป็นไปตาม |
| ปัจจัย ด้วยสามารถแห่งความแผ่ไปแห่งกรรมหลาย |
| อย่างหรืออย่างเดียว เป็นบุพเพนิวาสานุสสติญาณ, |
| ๕๔. ปัญญาในความเห็นรูปนิมิตหลายอย่างหรืออย่าง |
| เดียว ด้วยสามารถแห่งแสงสว่าง เป็นทิพจักขุญาณ, |
| ๕๕. ปัญญาในความเป็นผู้มีความชำนาญในอินทรีย์ ๓ |
| ประการ โดยอาการ ๖๔ เป็นอาสวักขยญาณ, |
| ๕๖. ปัญญาในอรรถว่าเป็นสิ่งที่ควรกำหนดรู้ เป็นทุกข- |
| ญาณ, |
|
๕ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑