| ๔๙. ปัญญาในความว่าธรรมจริง เป็นสัจจวิวัฏฏญาณ, |
| ๕๐. ปัญญาในความสำเร็จด้วยการกำหนดกายและจิตเข้า |
| ด้วยกัน และด้วยสามารถแห่งความตั้งไว้ซึ่งสุข |
| สัญญาและลหุสัญญา เป็นอิทธิวิธญาณ, |
| ๕๑. ปัญญาในการกำหนดเสียงเป็นนิมิตหลายอย่างหรือ |
| อย่างเดียวด้วยสามารถการแผ่วิตกไป เป็นโสตธาตุ |
| วิสุทธิญาณ, |
| ๕๒. ปัญญาในการกำหนดจริยาคือวิญญาณหลายอย่างหรือ |
| อย่างเดียว ด้วยความแผ่ไปแห่งจิต ๓ ประเภท |
| อย่างเดียวสามารถแห่งความผ่องในแห่งอินทรีย์ทั้ง- |
| หลาย เป็นเจโตปริยญาณ, |
| ๕๓. ปัญญาในการกำหนดธรรมทั้งหลายอันเป็นไปตาม |
| ปัจจัย ด้วยสามารถแห่งความแผ่ไปแห่งกรรมหลาย |
| อย่างหรืออย่างเดียว เป็นบุพเพนิวาสานุสสติญาณ, |
| ๕๔. ปัญญาในความเห็นรูปนิมิตหลายอย่างหรืออย่าง |
| เดียว ด้วยสามารถแห่งแสงสว่าง เป็นทิพจักขุญาณ, |
| ๕๕. ปัญญาในความเป็นผู้มีความชำนาญในอินทรีย์ ๓ |
| ประการ โดยอาการ ๖๔ เป็นอาสวักขยญาณ, |
| ๕๖. ปัญญาในอรรถว่าเป็นสิ่งที่ควรกำหนดรู้ เป็นทุกข- |
| ญาณ, |
|
| ๕๗. ปัญญาในอรรถว่าเป็นสิ่งที่ควรละ เป็นสมุทยญาณ, |
| ๕๘. ปัญญาในอรรถว่าเป็นสิ่งที่ควรกระทำให้แจ้ง เป็น |
| นิโรธญาณ, |
| ๕๙. ปัญญาในอรรถว่าเป็นสิ่งที่ควรเจริญ เป็นมรรคญาณ, |
| ๖๐. ทุกขญาณ, |
| ๖๑. ทุกขสมุทยญาณ, |
| ๖๒. ทุกขนิโรธญาณ, |
| ๖๓. ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาญาณ, |
| ๖๔. อรรถปฏิสัมภิทาญาณ, |
| ๖๕. ธรรมปฏิสัมภิทาญาณ, |
| ๖๖. นิรุตติปฏิสัมภิทาญาณ, |
| ๖๗. ปฏิภาณปฏิสัมภิทาญาณ, |
| ๖๘. อินทริยปโรปริยัตตญาณ, |
| ๖๙. อาสยานุสยญาณ, |
| ๗๐. ยมกปาฏิหาริยญาณ, |
| ๗๑. มหากรุณาสมาปัตติญาณ, |
| ๗๒. สัพพัญญุตญาณ, |
| ๗๓. อนาวรณญาณ. |
|
๖ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑