| มรรคไว้ เพราะทำการประหาณกิเลสนั่นแหละ ให้เป็นข้อสำคัญว่า |
| พระโยคีบุคคลเจริญโลกุตรฌาน อันเป็นนิยานิกธรรมนำออกจากทุกข์ |
| เป็นอปจยคามีเป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน ก็เพื่อประหาณมิจฉาทิฏฐิ, |
| เพื่อบรรเทากามราคะและพยาบาทให้เบาบางลง, เพื่อละกามราคะและ |
| พยาบาทไม่ให้มีส่วนเหลือ เพื่อละรูปราคะ อรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ |
| และอวิชชาไม่ให้มีส่วนเหลือ, แต่ลำดับแห่งการกล่าว่า๑ ท่านแสดงไว้แล้ว |
| ในอรรถกถา. |
| ก็ลำดับนั้นมี ๕ อย่างคือ ลำดับแห่งการเกิดขึ้น ลำดับแห่งการ |
| ประหาณ, ลำดับแห่งการปฏิบัติ, ลำดับแห่งภูมิ, ลำดับแห่งเทศนา. |
| คำมีอาทิอย่างนี้ว่า |
| ปมํ กลลํ โหติ กลลา โหติ อพฺพุทํ |
| อพฺพุทา ชายเต เปสิ เปสิ นิพฺพตฺตตี ฆโนติ. |
| ในสัปดาห์ที่ ๑ เกิดเป็น กลละ |
| ในสัปดาห์ที่ ๒ จากกลละก็เกิดเป็นอัพพุทะ |
| ในสัปดาห์ที่ ๓ จากอัพพุทะเกิดเป็นเปสิ |
| ในสัปดาห์ที่ ๔ จากเปสิเกิดเป็นฆนะ๒ ดังนี้ |
|
|
|
| ชื่อว่า ลำดับแห่งการเกิด. |
| ปหาตัพพติกมาติกามีอาทิอย่างนี้ว่า |
| ทสฺสเนน๑ ปหาตพฺพา ธมฺมา สภาวธรรมทั้งหลายอันโสดา |
| ปัตติมรรคพึงประหาณ, |
| ภาวนาย๒ ปหาตพฺพา ธมฺมา สภาวธรรมทั้งหลายอันมรรค |
| ในเบื้องบน ๓ พึ่งประหาณ ดังนี้ ชื่อว่า ลำดับแห่งการละ. |
| คำมีอาทิอย่างนี้ว่า |
| สีลวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งศีล, |
| จิตฺตวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งจิต (สมาธิ), |
| ทิฏฺิวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งทิฏฐิ (ปัญญา), |
| กงฺขาวิตรณวสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งกังขาวิตรณะ ( การข้าม |
| พ้นความสงสัย), |
| มคฺคามคฺคาณทสฺสนวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งมัคคามัคค- |
| ญาณทัสนะ (การเห็นด้วยปัญญาว่าใช่ทางและมิใช่ทาง), |
| ปฏิปทาาณทสฺสนวิสุทฺธิ ความบริสุทธิ์แห่งญาณทัสนะ |
| ในปฏิปทา (การเห็นด้วยปัญญาในข้อปฏิบัติ), |
|
|
|
|
๘๒ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑